Gedicht 'Mens van voorbij' - J. de Jong

Starend naar het duister

is de leegte zo voelbaar
de stilte zo definitief

een mens van voorbij
dat ben je nu, voorgoed,
nooit meer een morgen

het omhulsel, kil en koud
is slechts de herinnering
aan dat wat is geweest

nu nog zichtbaar, tastbaar
maar levenloos zonder ziel
tot stof terugkerend in de aarde

een ziel die in eenzaamheid zijn
eindbestemming heeft gevonden
twee zielen voor eeuwig herenigd

©2025 - Joukje de Jong