Overdenking 'Op de proef gesteld worden...' - Joukje de Jong

In de Bijbel staan verschillende voorbeelden van mensen met een rotsvast geloof; een bijna onwankelbaar vertrouwen in God. Zelfs tijdens de zwaarste beproevingen. Zoals bijvoorbeeld het Oud Testamentische verhaal over Abrahams offer (Genesis 22:1-24), waarin Abraham tot het uiterste door God op de proef werd gesteld door God's bevel aan hem om zijn geliefde zoon Isaak te offeren. En Abraham gaf gehoor aan dit bevel door de volgende dag met zijn zoon op pad te gaan naar de plek die God hem wees. Daar aangekomen bouwde hij een altaar, waar hij uiteindelijk zijn zoon Isaak op legde... Totdat God op het laatste moment ingreep, omdat Hij zag dat Abraham ontzag voor Hem had; Abraham had de proef doorstaan. Maar wat een rotsvast vertrouwen moest Abraham in God hebben gehad! Ondanks de vragen en de angsten die zijn hart vast en zeker beroerd hebben, bleef hij geloven in de trouw en macht van God, en was hij bereid zijn eigen geliefde zoon te offeren. Heel eerlijk kan ik mij hier, als mama van twee prachtige dochters, niks bij voorstellen. Ik geloof zeker in God, maar ik weet ook zeker dat ik zo'n beproeving niet doorstaan zou hebben. Nu realiseer ik mij ook dat je een dergelijk verhaal in perspectief moet plaatsen. Natuurlijk speelde dit verhaal zich af in een totaal andere tijd en plaats. Een tijd ook waarin het bij sommige volken gebruikelijk was om eerstgeborenen te offeren. En ook daar kunnen we ons (en ik prijs mij gelukkig...) niks bij voorstellen. Maar waar het om gaat is de prompte gehoorzaamheid van Abraham aan God, en zijn rotsvaste geloof; want hoe zwaar deze beproeving ook geweest moest zijn voor Abraham, hij deed wat van hem gevraagd werd. 

Wanneer ik dergelijke verhalen lees, begin ik vaak spontaan te twijfelen aan mijn eigen geloof. Hoe groot en sterk is mijn geloof eigenlijk, vraag ik mij dan af. Klein, heel klein, moet ik dan bescheiden aan mijzelf toegeven. En dan schiet mij plotseling het verhaal over 'dat mosterdzaadje' uit Matteüs 17:20 weer te binnen: 

"Ik verzeker jullie: als jullie geloof hebben als een mosterdzaadje, dan zullen jullie tegen die berg zeggen: 'Verplaats je van hier naar daar!' en dan zal hij zich verplaatsen. Niets zal voor jullie onmogelijk zijn."

Ook al is mijn geloof zo klein als een mosterdzaadje, het is genoeg om het onmogelijke mogelijk te maken, dat is in feite de boodschap. En dat biedt perspectief.

Maar, hoe zit het dan met die beproevingen van God? En in hoeverre durf ik met mijn 'kleine' geloof die beproevingen van God aan te gaan en te doorstaan? Want wij leven dan wel in een andere tijd en plaats dan Abraham toentertijd, maar God stelt ook ons, en ons geloof, op de proef. Waarom doet God dit eigenlijk, kun je je afvragen. De Bijbel leert ons dat God ons nooit willekeurig beproefd. Integendeel, met Zijn beproevingen maakt Hij de mate van ons geloof zichtbaar, zodat wij ons kunnen ontwikkelen in ons geloof:

"Het moet u tot grote blijdschap stemmen, broeders en zusters, als u allerlei beproevingen ondergaat. Want u weet: wanneer uw geloof op de proef wordt gesteld, leidt dat tot standvastigheid. Als die standvastigheid ook daadwerkelijk blijkt, zult u volmaakt en volkomen zijn, zonder enige tekortkoming." (Jacobus 1:2-4)

God beproeft ons dus met een doel, namelijk het versterken van en groeien in geloof. En daarover mogen wij ons zelfs verheugen, zo leren we. Want het helpt ons bij onze vervolmaking in dit leven, en het zorgt ervoor dat wij de hoop op eeuwig leven niet verliezen, maar juist blijven vasthouden. Wat een mooie en liefdevolle gedachte is dat eigenlijk. En doen wij als liefhebbende ouders in feite niet hetzelfde met onze eigen kinderen? Ook wij stellen onze kinderen uit liefde soms op de proef, bijvoorbeeld om ze dingen te leren die ze in dit leven nodig hebben, zodat zich staande kunnen houden en zich mogen ontwikkelen tot autonoom functionerende en respectabele individuen. En soms betekent dat in de praktijk een 'harde' leerschool. Zo doet onze liefhebbende Vader dit dus ook bij ons: Hij beproeft ons om inzichtelijk te maken hoe Hij het (geloofs)leven voor ons bedoeld heeft, en Hij belooft ons daarbij ook nog eens het eeuwige leven. Maar dat eeuwige leven bereiken wij niet zomaar. Daar moeten wij wel het een en ander voor doen, en ook voor laten. En datgene wil God ons leren wanneer wij door Hem op de proef worden gesteld. In de praktijk betekent dit soms een 'harde' leerschool. Toch hoeven wij niet bang te zijn dat wij Zijn beproevingen niet aan kunnen, want Hij weet precies hoever Hij kan gaan:

“U hebt geen beproevingen te doorstaan die niet voor mensen te dragen zijn. God is trouw en zal niet toestaan dat u boven uw krachten wordt beproefd: Hij geeft u mét de beproeving ook de uitweg, zodat u haar kunt doorstaan.” (1 Korintiërs 10:13).

Wij zullen dus nooit zodanig door God beproefd worden, dat wij dit als mensen niet aankunnen. Integendeel, Hij belooft ons een uitweg (dé uitweg) om die beproeving te doorstaan. Ook als is ons geloof zo klein als een mosterdzaadje... Daar mogen wij op vertrouwen!

Tot slot: 

Ga nu eens voor jezelf na wanneer God jou voor het laatst op de proef heeft gesteld; hoe deed God dit? En hoe reageerde jij daar op? Had je meteen in de gaten dat je door God op de proef werd gesteld, of kom je misschien nu tot dat inzicht? En wat deed (of wat doet) dat met je geloof?

Overdenking door Joukje de Jong - Geloof, en een hoop liefde©